از جهانی که پر از تیرگی ما و من است
می گریزم به هوایی که پر از زیستن است
می گریزم به جهانی که پر از یکرنگی ست
به جهانی که پر از گریه کن و سینه زن است
به همان جا که نفس قیمت دیگر دارد
اشک ها درّ نجف، سینه عقیق یمن است
به همان جا که در آن باد صبا بسته دخیل
به عبایی که پر از رایحه ی پنج تن است
چه خراسان چه مدینه چه عراق و چه دمشق
هر کجا پرچم روضه ست همان جا وطن است
دم من زندگی و بازدمم زندگی است
تا که روی لب من ذکر حسین و حسن است
قلب آن است که لبریز محبت باشد
تا ابد خانه ی اولاد علی قلب من است
