شب مایه آرامش؛ نظام نور و ظلمت که بارها در آیات قرآن روى آن تکیه شده ، نظامى شگفت انگیز و پر بار است ، که از یک سو با تابش نور در مدت معین ، صحنه زندگى انسانها را روشن ساخته ، و حرکت آفرین است و تلاش انگیز، و از سوى دیگر با پرده هاى ظلمانى و آرامبخش شب روح و جسم خسته را براى کار و حرکت مجدد آماده مى سازد.
آرامش و سکون که هدف از آفرینش شب قرار داده شده یک واقعیت مسلم علمى است که دانش امروز آن را اثبات کرده ، پرده هاى تاریکى نه تنها یک وسیله اجبارى براى تعطیل فعالیتهاى روزانه است ، بلکه اثر مستقیمى روى سلسله اعصاب و عضلات آدمى و سایر جانداران دارد و آنها را در حالت استراحت و خواب و سکون فرو مى برد، و چقدر اشتباه می کنند، مردمى که شب را به هوسرانى زنده مى دارند و روز را در خواب فرو مى روند و به همین دلیل همواره اعصابى نامتعادل و ناراحت دارند.
آیه روز: هُوَ الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ اللَّیْلَ لِتَسْکُنُوا فِیهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِقَوْمٍ یَسْمَعُونَ (یونس / آیه ۶۷)
ترجمه: او کسی است که شب را برای شما آفرید که در آن آرامش بیابید و روز را روشنی بخش قرار داد، در این نشانه هائی است برای کسانی که گوش شنوا دارند.
